عملکرد مهره های فولادی ضد زنگ قبل از هر چیز به انتخاب مواد اولیه بستگی دارد. تولیدکنندگان باید با دقت مواد بهینه را از انواع گریدهای فولاد ضد زنگ بر اساس محیط کاربردی خاص انتخاب کنند. به عنوان مثال، فولاد ضد زنگ 304-که با محتوای کروم بالا (18٪ تا 20٪) مشخص می شود{6}} مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی اسیدی و قلیایی از خود نشان می دهد و برای استفاده در محیط های مرطوب یا فعال شیمیایی مناسب است. برعکس، فولاد ضد زنگ 316، که دارای مولیبدن است، مقاومت بیشتری در برابر خوردگی ناشی از کلرید ارائه میکند و اغلب در مهندسی دریایی یا محیطهایی با قرار گرفتن در معرض نمک{10} بالا استفاده میشود. علاوه بر این، محتوای کربن در مواد نیاز به کنترل دقیق دارد. سطوح کربن بیش از حد می تواند مقاومت در برابر خوردگی را به خطر بیندازد، در حالی که سطوح ناکافی ممکن است بر سختی تأثیر منفی بگذارد. تولیدکنندگان حرفه ای از آنالایزرهای طیف سنجی برای تأیید ترکیب مواد استفاده می کنند و در نتیجه اطمینان حاصل می کنند که هر دسته از مواد خام استانداردهای لازم را برآورده می کند.
مقاومت در برابر خوردگی عالی: به لطف عناصر آلیاژی مانند کروم (Cr)، نیکل (Ni) و مولیبدن (Mo)، یک لایه اکسید متراکم بر روی سطح تشکیل می شود که به طور موثر در برابر خوردگی ناشی از اکسیژن، رطوبت، اسیدها، قلیاها، نمک ها و الکترولیت ها مقاومت می کند.
تعیین درجه مقاومت: با استفاده از علامت هایی مانند "A2-70" تعیین می شود، که در آن "A2" نشان دهنده فولاد ضد زنگ آستنیتی است و "70" نشان دهنده حداقل مقاومت کششی تضمین شده 700 مگاپاسکال است.
مطابقت با استانداردها: استاندارد فعلی چینی GB/T 3098.15-2023، ویژگیهای مکانیکی اتصال دهندهها - مهرههای فولادی ضد زنگ است.
